Psycholog dla młodzieży
Dorastanie i wchodzenie w dorosłość nie zawsze wyglądają tak, jak wyobrażają to sobie inni. Czasem młoda osoba nadal chodzi do szkoły, studiuje, spotyka się ze znajomymi albo wykonuje codzienne obowiązki, a jednocześnie w środku czuje napięcie, lęk, samotność, złość, pustkę albo poczucie, że nie potrafi powiedzieć dorosłym, co naprawdę się z nią dzieje.
Jestem psychologiem i wspieram młodzież, nastolatków oraz młodych dorosłych, którzy mierzą się z obniżonym nastrojem, lękiem, presją, trudnościami w relacjach, przeciążeniem albo kryzysem. Pracuję także z rodzicami i opiekunami, którzy widzą, że coś się zmieniło, ale nie wiedzą jeszcze, jak o tym rozmawiać.
Więcej o tym, kim jestem i jak rozumiem pomoc psychologiczną, możesz przeczytać na stronie Psycholog Marta Korsak. Spotkania odbywają się stacjonarnie w Bydgoszczy oraz online.
Nie trzeba mieć gotowej diagnozy ani idealnie nazwanych emocji. Czasem wystarczy poczucie, że samotne radzenie sobie przestało wystarczać.
Gdy młoda osoba nie mówi wprost, że potrzebuje pomocy
Młodzież nie zawsze mówi: „potrzebuję psychologa”. Czasem mówi: „nic mi nie jest”, „dajcie mi spokój”, „nie wiem”, „jestem zmęczony”, „wszyscy się czepiają”. Czasem nie mówi nic, tylko wycofuje się, zamyka w pokoju, mniej rozmawia, częściej wybucha albo coraz trudniej jej wrócić do zwykłego rytmu.
To nie znaczy od razu, że dzieje się coś dramatycznego. Ale może być sygnałem, że młoda osoba nie radzi sobie już sama z napięciem, emocjami, presją albo relacjami.
Dla rodzica bywa to trudne, bo łatwo utknąć między dwoma skrajnościami: „może przesadzam” i „boję się, że coś przeoczę”. W takiej sytuacji rozmowa z psychologiem może pomóc spokojnie uporządkować to, co widać z zewnątrz i to, co młoda osoba przeżywa w środku.
Nie chodzi o szukanie winnych. Chodzi o stworzenie miejsca, w którym można zacząć mówić inaczej niż w domu, szkole albo przez krótkie „wszystko okej”.
Z czym może zgłosić się młodzież
Pomoc psychologiczna dla młodzieży nie musi zaczynać się od dużego kryzysu. Czasem zaczyna się od tego, że codzienne funkcjonowanie kosztuje coraz więcej siły.
Obniżony nastrój
Młoda osoba może tracić energię, zamykać się w sobie, mniej cieszyć się rzeczami, które wcześniej były ważne, albo mieć poczucie pustki i bezsensu. Jeśli ten temat jest szczególnie wyraźny, pomocna może być także strona o depresji i obniżonym nastroju.
Lęk i napięcie
Lęk może dotyczyć szkoły, studiów, relacji, przyszłości, ocen, wyglądu, rozmów, konfliktów albo sytuacji społecznych. Czasem młoda osoba nie mówi, że się boi. Po prostu unika, odkłada, milczy albo reaguje złością.
Relacje z rówieśnikami
Trudności mogą dotyczyć samotności, odrzucenia, konfliktów, presji grupy, porównywania się albo poczucia, że nigdzie naprawdę się nie pasuje.
Relacje z rodzicami
Dorastanie często oznacza napięcie między potrzebą samodzielności a potrzebą bezpieczeństwa. Młoda osoba może chcieć decydować o sobie, a jednocześnie nie mieć jeszcze zasobów, żeby unieść wszystko samodzielnie.
Presja szkolna, studia i przyszłość
Oceny, egzaminy, wybór szkoły, matury, studia, praca i pytanie „co dalej?” potrafią tworzyć ogromną presję. Czasem młody człowiek słyszy, że ma przed sobą całe życie, ale w środku czuje głównie ciężar decyzji.
Samotność i poczucie niezrozumienia
Można mieć znajomych, aktywne social media i kontakt z ludźmi, a jednocześnie czuć się bardzo samotnie. Szczególnie wtedy, gdy najważniejsze rzeczy są niewypowiedziane.
Dla rodzica lub opiekuna
Rodzic często widzi zmianę wcześniej, niż młoda osoba jest gotowa o niej opowiedzieć. Może zauważyć więcej napięcia, trudności ze snem, spadek energii, pogorszenie kontaktu, wycofanie, częstsze konflikty albo poczucie, że każda rozmowa kończy się ścianą.
To może budzić bezradność. Możesz nie wiedzieć, czy pytać, czy odpuścić. Czy naciskać, czy dać przestrzeń. Czy to „normalny etap”, czy moment, w którym warto szukać wsparcia.
Nie trzeba mieć pewności, żeby zapytać o pomoc. Jeśli zastanawiasz się, czy sytuacja Twojego dziecka jest wystarczającym powodem do kontaktu, możesz przeczytać także stronę Dla kogo jest pomoc psychologiczna.
W pracy z młodzieżą ważne jest dla mnie bezpieczeństwo młodej osoby, ale także jasna komunikacja z rodzicem lub opiekunem. Szczególnie wtedy, gdy osoba korzystająca ze wsparcia jest niepełnoletnia.
Młodzi dorośli – gdy „powinienem już ogarniać” nie działa
Ta strona jest także dla młodych dorosłych, którzy formalnie są już samodzielni, ale w środku czują, że dorosłość przyszła szybciej niż poczucie gotowości.
Może pojawiać się presja studiów, pracy, decyzji, relacji, pieniędzy, wyprowadzki z domu albo oczekiwań rodziny. Można mieć wrażenie, że inni już wiedzą, kim są i dokąd idą, a Ty nadal próbujesz zrozumieć, czego właściwie chcesz.
Młodzi dorośli często długo minimalizują trudności, bo „inni mają gorzej”, „to normalne na tym etapie” albo „powinienem sobie poradzić”. A jednak ciągłe napięcie, pustka, lęk, bezsenność, porównywanie się i poczucie utknięcia są wystarczającym powodem, żeby się zatrzymać.
Jeśli kilka obszarów nakłada się na siebie i trudno wybrać jeden temat, możesz sprawdzić także pełny zakres wsparcia psychologicznego.
Kiedy warto rozważyć rozmowę z psychologiem
Warto rozważyć kontakt, jeśli młoda osoba albo młody dorosły coraz częściej funkcjonuje na granicy sił. Nie trzeba czekać, aż pojawi się poważny kryzys. Pomoc może zacząć się wcześniej: od nazwania tego, co dzieje się teraz.
Nie trzeba umieć opowiedzieć wszystkiego od razu. Pierwsza rozmowa może być początkiem spokojnego porządkowania sytuacji.
Rozmowa z psychologiem może być pomocna, gdy:
Depresja, lęk i przeciążenie u młodej osoby
Na tej stronie nie diagnozuję depresji, zaburzeń lękowych ani innych trudności. Opisuję doświadczenia, z którymi młodzież i młodzi dorośli mogą zgłaszać się po wsparcie.
Czasem obniżony nastrój, wycofanie, drażliwość, brak siły albo utrata zainteresowań są reakcją na przeciążenie. Czasem są sygnałem, że warto uważniej przyjrzeć się zdrowiu psychicznemu. Ważne jest nie to, żeby od razu znaleźć nazwę, ale żeby nie zostawać z tym samemu.
Jeśli temat obniżonego nastroju, pustki i braku siły jest szczególnie bliski, więcej znajdziesz na stronie Depresja.
Jak wygląda pierwsza konsultacja
Pierwszy kontakt często budzi napięcie zarówno u młodej osoby, jak i u rodzica. Dlatego warto wiedzieć, że pierwsza konsultacja nie jest egzaminem, przesłuchaniem ani oceną rodziny.
Krok 1 – Piszesz lub dzwonisz
Możesz skorzystać z formularza, napisać mailowo albo zadzwonić. W pierwszej wiadomości wystarczy krótko opisać, że chodzi o konsultację dla młodzieży lub młodej osoby oraz dodać, czy preferowane jest spotkanie stacjonarne w Bydgoszczy, czy online.
Krok 2 – Ustalamy, jak zacząć
W zależności od sytuacji pierwsza rozmowa może obejmować kontakt z rodzicem lub opiekunem, młodą osobą albo rozmowę wspólną. Celem jest spokojne zrozumienie sytuacji, a nie szukanie winnych.
Krok 3 – Rozmawiamy o tym, co jest najważniejsze teraz
Spotkanie może dotyczyć nastroju, relacji, szkoły, rodziny, samotności, lęku, napięcia, granic, trudności w komunikacji albo poczucia, że wszystko stało się zbyt ciężkie.
Więcej o tym, jak wygląda mój sposób pracy, znajdziesz na stronie Jak pracuję.
Poufność, rodzic i bezpieczeństwo
W pracy z młodzieżą bardzo ważne jest poczucie bezpieczeństwa. Młoda osoba potrzebuje przestrzeni, w której może mówić szczerze, bez ciągłego lęku, że każde zdanie zostanie od razu przekazane dalej.
Jednocześnie rodzic lub opiekun nie znika z procesu. Szczególnie przy osobach niepełnoletnich ważna jest jasna organizacja kontaktu, zgoda opiekuna i omówienie zasad współpracy.
Poufność rozmowy nie oznacza braku odpowiedzialności. Jeśli pojawia się zagrożenie życia, zdrowia albo bezpieczeństwa młodej osoby lub innych osób, konieczne może być podjęcie działań chroniących bezpieczeństwo.
Na początku warto spokojnie omówić, co pozostaje między psychologiem a młodą osobą, kiedy rodzic jest włączany w rozmowę i w jakich sytuacjach bezpieczeństwo staje się najważniejsze.
Czego ta strona nie zastępuje
Ta strona może pomóc rozpoznać część trudności, ale nie zastępuje indywidualnej konsultacji, diagnozy, leczenia psychiatrycznego ani pilnej pomocy w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia.
Jeśli chcesz sprawdzić, jak wygląda publiczny system pomocy dla dzieci i młodzieży w kryzysie psychicznym, możesz przeczytać informacje o pomocy psychologicznej i psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży.
Jeśli młoda osoba potrzebuje anonimowej rozmowy, może skorzystać z telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży 116 111 albo z Dziecięcego Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12.
Jeśli pojawia się bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia, zamiar zrobienia sobie krzywdy albo obawa, że ktoś może być w niebezpieczeństwie, należy skorzystać z pilnej pomocy: numer alarmowy 112, SOR, izba przyjęć lub pogotowie ratunkowe.
Spotkania w Bydgoszczy i online
Spotkania odbywają się stacjonarnie w Bydgoszczy oraz online. Jedna konsultacja trwa 50 minut. Koszt spotkania wynosi 300 zł. Po wiadomości telefonicznej, mailowej lub wysłaniu formularza odpowiadam w ciągu 48 godzin.
W pierwszej wiadomości nie trzeba opisywać wszystkiego szczegółowo. Możesz napisać krótko: „Chciałabym/chciałbym umówić konsultację dla młodej osoby” i dodać kilka słów o sytuacji.
FAQ – Najczęstsze pytania
Można zacząć od spokojnej rozmowy
Jeśli jesteś rodzicem i nie wiesz, czy to już moment na pomoc, możesz napisać. Jeśli jesteś młodą osobą i czujesz, że coś stało się za trudne, też nie musisz mieć gotowych słów.
Pierwszym krokiem może być jedna spokojna rozmowa.